رد کردن لینک ها

سوالات متداول

کاهش شنوایی ناگهانی می تواند به علتهای مختلفی رخ دهد و در بسیاری از موارد ممکن است علت آن قابل شناسایی نباشد. معاینه گوش از نظر بررسی مشکلات مجرای گوش (مانند سرومن یا همان جرم گوش) و همچنین پرده گوش (مانند پارگی  و یا عفونت) بسیار مهم است. بعد از معاینه گوش، سنجش شنوایی یا همان نوار گوش نیز باید در اولین زمان گرفته شود. اهمیت کاهش شنوایی ناگهانی در تشخیص زودهنگام مواردی است که به علت مشکلات عصب شنوایی رخ داده است. در این موارد حتما باید درمان دارویی که استرویید (یا همان کورتون) است فوری و در اولین زمان و تحت نظر پزشک متخصص شروع گردد. این درمان هم به صورت خوراکی و هم به صورت تزریق داخل گوش استفاده می گردد و با نظر پزشک متخصص صورت می گردد. بر اساس مطالعات علمی، هر چقدر زمان از شروع علایم سپری شود تاثیر درمان ممکن است کاهش یابد. به همین دلیل، پیگیری فوری در صورت بروز کاهش شنوایی ناگهانی بسیار مهم است.

بیشتر موارد کاهش شنوایی ناگهانی عصبی، علت شناخته شده ای ندارند و درمان به موقع با استرویید (کورتون) تحت نظر پزشک متخصص می تواند سبب بهبودی گردد. برخی از بیماریهای زمینه ای مانند دیابت هم ممکن است زمینه ساز بروز این مشکل شوند و مشاوره تخصصی در این موارد مهم است. با توجه به این که در گروه اندکی از افراد مبتلا، این ناراحتی به علت توده های روی عصب شنوایی ممکن است رخ دهد حتما بررسی تصویربرداری با آم آر آی (MRI) در تمام بیماران بسیار ضروری است.

ضربه به گوش ممکن است باعث پارگی پرده گوش شود. برای تایید بروز این پارگی، حتما باید معاینه گوش انجام شود. پرده گوش همواره این توانایی را دارد که خودش را ترمیم نماید. خشک بودن گوش و پرهیز از بروز عفونت در گوش برای این توانایی پرده گوش بسیار مهم است. به همین دلیل در مواردی که پارگی به دنبال ضربه به گوش رخ می دهد معمولا یک تا دو ماه فرصت داده می شود و در این مدت باید احتیاط کرد که آب وارد گوش نشود و عفونت گوش رخ ندهد. روند بهبودی با معاینه دوباره بعد از یک ماه می تواند بررسی شود. چنانچه بعد از سه ماه بهبودی کامل رخ ندهد در این موارد جراحی می تواند کمک کننده باشد.

گوش به طور طبیعی ماده ای به نام موم یا جرم گوش (cerumen) تولید می کند که برای سلامت و عملکرد طبیعی گوش بسیار ضروری است. همچنین گوش توانایی تمیز کردن خود و بیرون دادن تدریجی این موم را دارد. به همین دلیل، جرم گوش به صورت گاهگاهی و خود به خود از گوش افراد خارج می شود و به جلوی ورودی مجرای گوش می رسد که این فرایند کاملا طبیعی است. میزان تولید موم گوش مانند میزان چربی پوست در افراد مختلف متفاوت است و ممکن است در برخی از افراد, تولید آن زیاد باشد. با توجه به نقش محافظتی جرم گوش، ممکن است به صورت طبیعی و در واکنش به اتفاقاتی که در مجرای گوش رخ می دهد (مثلا به دنبال ورود جسم خارجی به گوش مانند گوشی یا سمعک) تولید آن افزایش یابد.

گوش پاک کن یک نامگذاری اشتباه است و این وسیله بهداشتی به اشتباه به عنوان گوش پاک کن مورد استفاده قرار می گیرد. گوش به طور طبیعی توانایی تمیزکردن خود را دارد و می تواند ترشحات طبیعی خود را که همان موم یا جرم گوش است به تدریج به بیرون بفرستد. استفاده از گوش پاک کن باعث مختل شدن این فرایند می شود و با مشکلات جدی زیر می تواند همراه باشد:

  • تغییر در ماهیت پوست مجرای گوش و از بین رفتن تدریجی توانایی تمیز کردن ذاتی خود گوش 
  • فشرده شدن جرم گوش به سمت انتهای مجرای گوش و روی پرده گوش (بخشی از جرم گوش ممکن است توسط گوش پاک کن خارج شود و به اشتباه تصور شود که تمام جرم خارج شده است)
  • پارگی پرده پوش
  • زخمی شدن پوست مجرای گوش و ضعیف شدن سیستم دفاعی ذاتی مجرای گوش در برابر عفونت (به طور طبیعی در مجرای گوش تعدادی میکروب و قارچ زندگی می کنند که به دنبال زخمی شدن پوست گوش، قدرت ایجاد عفونت پیدا می کنند)
  • عفونت حاد مجرای گوش که تجربه ای بسیار ناخوشایند و دردناک است و بهبودی آن با وجود تجویز درمان مناسب توسط پزشک ممکن است چند روز طول بکشد.

با توجه به توانایی ذاتی گوش در تمیز کردن خود و همچنین فواید جرم گوش برای مجرای گوش، برداشتن جرم گوش فقط در زمانی صورت می گیرد که باعث ایجاد علامت ناخوشایندی در گوش مانند کاهش شنوایی و یا درد گردد. گاهی هم برای معاینه دقیق گوش لازم است پزشک جرم گوش را بردارد. بنابراین نیازی به تمیز کردن دوره ای یا منظم گوش نیست. برداشتن جرم گوش به روشهای مختلفی می تواند صورت گیرد که بسته به شرایط و امکانات در دسترس، هر کدام قابل استفاده هستند:

  • شستشوی گوش که از گذشته بسیار دور استفاده می شده است و چنانچه به درستی انجام شود روشی ساده و در دسترس است.
  • برداشتن با قاشقک گوش که توسط پزشک متخصص و با مشاهده مستقیم گوش زیر میکروسکوپ قابل انجام است.
  • برداشتن با مکش (ساکشن) که به امکانات بیشتری نیاز است و توسط پزشک متخصص و با مشاهده مستقیم گوش زیر میکروسکوپ قابل انجام است.
بازگشت به بالای صفحه